Een verrassend en ontroerend verhaal ………

Ze is zo onzeker, bangig………ik zou graag weten waar dat vandaan komt. Met deze vraag kwam Paul tijdens de mens-dier opstelling.
Als groot paardenliefhebber kon hij maar niet de vinger leggen op dit onzekere gedrag van zijn paard.
Ja, er was wel wat gebeurd, vertelde hij, maar zou het daar van komen?

 

Aan de aanwezige groep mensen werd alleen verteld, dat het paard bepaald gedrag vertoonde. Voor de rest werd niet verteld wat er voorgevallen was en welk gedrag het paard vertoonde. Dit om de representanten niet te veel te informeren en hun waarnemingen zo “zuiver” mogelijk te houden.

We begonnen met de opstelling
Als eerste werd er iemand uit de aanwezig groep mensen gevraagd om als representant te gaan staan voor zijn paard Melody. Die werd in de ruimte opgesteld. De representant (Melody) was binnen no time al heel onzeker en wilde het liefst door de muur naar buiten wegkruipen. Daarna werd er een representant (B) opgesteld voor “de gebeurtenis” (een operatie). Representant B voelde dat ze Melody in de gaten moest houden, beschermen. Melody vond deze representant niet prettig en wilde er van weg. Op een gegeven moment stonden ze tegenover elkaar en snapten ze dat ze bij elkaar hoorden. Representant B zei, dat ze Melody wilde beschermen voor de dood.
De begeleider vertelde toen dat er een operatie was geweest. Representant B zei gelijk dat het dan kantje boord was geweest. Dat klopte. Melody voelde gelijk dat het een darmoperatie was geweest. Klopte ook.

De “dood” werd toen opgesteld en Melody wist niet hoever ze in de hoek moest kruipen. Bang.
Ze vertelde dat ze in de kliniek was en bijna verlamd van angst was. De begeleider vroeg aan de vraagsteller Paul of er iets speciaals gebeurd was in de kliniek. Dat wist hij niet. Melody bleef echter dingen zeggen waarop de begeleider opmaakte dat er blijkbaar een “maatje” was geweest in de kliniek. Daarop werd er een representant opgesteld voor “maatje”. Dat gaf enigszins lucht en verlichting bij Melody. Maar dat was het nog niet…..

Het maatje
Paul dacht dat hij dat “maatje”was. De begeleider voelde dit niet zo en bij navraag bij Melody bleek dit ook niet zo te zijn. Het was een vriendje in de kliniek. De begeleider liet de opstelling even zijn gang gaan. Representant B stond tussen Melody en “de dood” in, ter bescherming. Ze stonden op enige afstand maar hielden alles nog wel even in de gaten. Melody bleef bang en onzeker.

Na enige tijd stelde de begeleider voor om een representant voor Paul, de eigenaar op te stellen. Toen deze representant werd opgesteld, kwam de hele opstelling ineens tot leven. Melody veerde helemaal op en vroeg of ze alsjeblieft naar hem toe mocht. Dat mocht. Ze vielen elkaar in de armen en beiden moesten huilen. Melody had hem zo verschrikkelijk gemist. Ze was in de kliniek zo eenzaam en bang geweest. Niemand had haar verteld wat er gebeurde, ze had op het randje van de dood gezweeft en haar alles, eigenaar Paul was zomaar weg gegaan. Dát was enorm traumatisch voor Melody geweest en vanaf toen was ze steeds bang dat hij weer weg zou gaan of dat zij weg zou moeten of dat er zomaar weer iets ging gebeuren…..

De begeleider heeft proceswerk gedaan en Melody en Paul zinnen uit laten spreken waardoor er bij Melody een enorme opluchting en rust kwam. Het “maatje” in de kliniek was een tijdelijke vervanging geweest voor Paul, haar eigenaar. Daardoor kon ze overleven.
Na het uitspreken dat ze nooit verkocht zal gaan worden en dat haar in de toekomst alles verteld gaat worden wat er gaat gebeuren, hadden de andere representanten gelijk het gevoel dat ze “verdwenen” waren en er niet meer toe deden.

Voor Paul was het een eye opener dat “het trauma” heimwee was geweest en dat hij en Melody zo’n enorm sterke band hebben. Emotioneel en prachtig om te zien en te voelen. (De tissue doos ging even rond)

Een liefde voor het leven !

 

 

In verband met privacy zijn de namen fictief. De geplaatste foto’s zijn wel van het paard waarover dit verhaal gaat.

 

   

Wil je ook een keer een opstelling meemaken, kijk hier voor de agenda
About the Author

Frederika van der Meer